*****

Längwiligi Zitte

(Lina Wisler-Beck,

22. Juni 1920)

Niene isch Chilbi u niene isch Tanz

deheime ums Hus um versuret me ganz

i ha mir scho mängisch der Chopf fasch verheit

was ächt no wär z'mache, dass Zyt umegeit

Wär gwanet isch z'gumpe und z'tanze, o je

däm düe halt die Süche-Verordnige weh.

E jede muess säge, churzwiligs ischs nit

No bsunders für ledigi, lustigi Lüt.

Grad äbe der Sunndig wird eim eso läng

s'Furtgoh isch verbote, u nämlech no sträng.

Gsiech eim deno öpper, o weisch de häts gfählt

do müesst me schwär büesse - u-ni ha kes Gäld!

Drum blieb i doheime. I schicke mi dry

u hoffe, dä Jammer gang öppe verby.

I bi ja nid einzig, s'trifft anderi o,

s'isch ume es gwane, Mi zahmet de scho!

mis Läbe